چهارشنبه, ۱۰ آذر ۱۴۰۰

فقر

کمیته توسعه سازمان همکاری‌های اقتصادی و رشد (OECD) که در سال ۱۹۶۱ توسط کشورهای امپریالیستی به وجود آمد، فقر را عدم توانائی در برآوردن نیازهای اساسی انسان تعریف می‌کند. 

این تعریف سالوسانه و خدعه‌گرانه است. اکثر انسان‌ها یعنی از جمعیت بیش از ۷ میلیاردی کرده زمین، بیش از ۵٫۵ میلیارد در پروسه تولید با کار متوسط ۱۰ ساعته در روز و در شرایط کاری طاقت فرسا استثمار میشوند. آنها با کار خود قادر هستند تمام نیازهای انسانی خود را تأمین کنند، قادر هستند جهان زیبائی بیافرینند که همه در خوشی، امنیت، سلامت، و آسایش زندگی کنند. 

OECD با این تعریف از فقر، مسئولیت فقر را بر دوش فقرزده می‌اندازد و چپاول امپریالیستی ارزش اضافه تولید شده توسط استثمار شوندگان را از دید کارگران می‌پوشاند.

فقر به معنای واقعی یعنی محروم شدن انسان از آن مقدار از ارزش اضافه تولید شده (ثروت) توسط استثمار شوندگان که برای برآوردن نیازهای اولیه او لازم است. 

در جوامع سرمایه‌داری، استثمار شونده است که از ارزش اضافه‌یی که خود  آن را تولید می‌کند، محروم می‌گردد و قادر نمی‌شود نیازهای اولیه خود را تأمین کند.

پس ارزش‌ اضافه تولید شده توسط بیش از ۵٫۵ میلیارد انسان چه شده‌ است؟ توسط سرمایه‌داری به غارت رفته است. در بانک‌های بین‌المللی، در کنسرن‌های جهانی و در حساب‌های بانکی صدها سوپر میلیاردر انباشت شده‌اند. 

یک ماشین تولیدی، عبارت است از تجسم مادی ارزش اضافه به صورت ماشین. کارگر با این ماشین که از شیره‌ی جان خودش تولید شده، ارزش اضافه تولید می‌کند و سرمایه‌دار آن را به غارت می‌برد. این عامل هر گونه فقر، هر گونه بیخانمانی، هرگونه فساد و فحشا، هرگونه جنگ و درگیری منطقه‌ای و جهانی‌ست.

میگویند: گرانی عامل فقر است. این درست نیست. گرانی معلول چپاول است و وسیله‌‌یی‌ست برای خالی کردن بیشتر جیب خالی تولید کنندگان ارزش اضافه. (سازندگان ثروت)

به طور طبیعی، با گران شدن نیروی کار، یعنی پرداخت بیشتر مزد به کارگر تولید کنند، همه

تولیداتی که نیازهای انسانی را برآورده می‌کنند، گران میشود. ولی در دوران امپریالیسم به ویژه در عصر گلوبالیزاسیون، جریان عکس روند طبیعی را دارد.

ماه‌ها مزد کارگران را نمی‌پردازند. به بیان دیگر نیروی کار را مجانا تصاحب می‌کنند، نتیجتا قیمت مواد انرژی زا مثل نفت و گاز افت می‌کند. در این حالت می‌‌بایست نیازهای زندگی انسانی ارزان شود. ولی دقیقا در چنین شرایطی همه چیز گران میشود. کارگران و زحمتکشان به فقر مصیبت‌باری دچار می‌شوند. فحشا و دزدی گسترش بی سابقه‌ای می‌یابند و...

این پروسه نه تنها پایانی ندارد بلکه هر روز گسترده تر دامان تولید کنندگان و زحمتکشان را میگیرد. بر مبنای داده‌های بانک جهان، در ۲۰۰۸ حدود ۱٫۴ میلیارد نفر در فقر مطلق بودند. این عدد در سال ۲۰۱۴، حدود ۲٫۵ میلیارد و در سال ۲۰۱۹،  ۳٫۴ میلیارد نفر در فقر مطلق بوده‌اند. این روند فقط مربوط به کشورهای کمتر توسعه یافته و یا فقیر نیست بلکه کشورهای پیشرفته صنعتی را نیز دربر می‌گیرد. مثلا در آلمان در سال ۲۰۱۸، حدود ۱۸٫۷٪ مردم در خط فقر زندگی می‌کردند. این درصد امروزه بیشتر است. 

سازمان خواربار جهانی (فانو) اعلان کرده است که قیمت جهانی مواد غذائی در سال گذشته ۳۰٪ افزایش یافته است. قیمت غلات نسبت به سال گذشته ۲۲٪ افزایش نشان میدهد. آیا مزد کارگران نیز در سال گذشته ۳۰٪ افزایش داشته است؟ نه. برعکس. با گران کردن کالاها در سطح جهان، و عدم پرداخت و یا ثابت ماندن مزدها، سبد معیشتی تمام استثمار شوندگان و زحمتکشان کوچکتر شده است.

یکی از حقه بازی‌های سرمایه‌داری این است که دو قلم از محصولات اولیه را بدون توجیه گران می‌کنند. مثلا میگویند، نفت و غله گران شده است. در نتیجه ناشی از این گرانی تمام محصولات تولید شده در سطح جهان گران میشود. ولی وقتی به پروسه تولید نفت و غله با ذره بین نگاه کنیم متوجه میشویم که حقوق کارگران کشاورزی و پالایشگاه‌ها و چاه‌های نفت نه تنها بالا نرفته است بلکه هر روز از ارزش آن کاسته شده است. در نتیجه با بالا بردن مصنوعی قیمت این دو کالا، صدها میلیارد دلار از جیب زحمتکشان کشورهای مختلف بیرون می‌کشند. و این چنین پروسه هائی فقر زا هستند، آن را میگسترانند و تا اعماق جوامع جهانی و در کوچکترین و ناپیداترین زوایای آن رسوخ می‌دهند.

فقر در درجه اول عامل گرسنگی است. و گرسنگی عامل انواع و اقسام بیماری‌ها،  مرگ و میرهای گسترده، معضلات خانوادگی، نارسائی‌های اجتماعی و... است.

سرمایه‌داری برای سرپوش‌ نهادن بر غارت و چپاول نیروی کار و منزه جلوه دادن خود، توجیهات عجیب و غریبی را به میان میکشد. مثلا میگویند: شیوع کرونا باعث همه این معضلات گشته است. کاری هم نمیشود کرد. باید به گرسنگی عادت کنید. ولی چگونه ۱۵۰ میلیون کودکانی که از گرسنگی مزمن رنج می‌برند، می‌توانند به گرسنگی عادت کنند؟

ولی گه گاهی هم گوشه پرده بالا می‌رود و رذالت ذاتی سرمایه‌داری در پس آن خود را می‌نمایاند. 

بوسیکیا در دانشگاه مک کواری گفته است که «سفته بازی در بازارهای جهانی نیز به نوسان قیمت دامن زده است.» لذا «می‌توان انتظار داشت کشورهائی مانند مصر یا سایر کشورهای خاورمیانه مشکلاتی برای تأمین غلات تجربه کنند.» (بی بی سی فارسی 5.11.2021)

ایران یکی از کشورهائی‌ست که بالاترین فشار بر کارگران اعمال میشود. این فشار دو جنبه دارد: 

۱- عدم پرداخت حقوق و مزد برای مدت چند ماه و یا یک سال و بیشتر. 

۲- قراردادهای موقت و یا کار بی قرارداد یا سفید امضا که کارگران را از بسیاری از امکانات اجتماعی مثل استفاده از حق بیمه و درمان، یافتن مسکن قابل سکنا و غیره محروم میسازد. یکی از دلائلی که در تهران و شهرهای بزرگ، محلی برای زندگی کارگران و زحمتکشان نیست، همین است: فقر.

شهرها به طور واقعی کوچکتر و تجملی‌تر، سرمایه‌دارانه‌تر میشوند و اطرافشان گسترده‌تر، آلوده‌تر، شلوغ‌تر و فقرزده‌تر می‌گردد.

سرمایه‌داری همه گونه تلاشی می‌کند تا مفهوم فقر را دگرگونه جلوه دهد.

مثلا بانک جهان در ۲۰۱۸ مرز فقر را برای کشورهائی نظیر ایران، ترکیه و ... ۳٫۲۰ دلار = ۲٫۸۰ یورو و برای کشورهائی نظیر آلمان، آمریکا و... ۵٫۵ دلار= ۴٫۸۰ یورو در روز معین کرده است.

این معیار اساساً در ایران برای یک خانواده کارگری غیر قابل تحمل است. با این درآمد، خانوده در زیر خط مرگ قرار میگیرد.

امروزه به طور واقعی خط فقر در ایران ۱۲ میلیون تومان است. حقوق ماهانه یک کارگر نیمه متخصص با مزایا حدود ۵ میلیون تومان است. امروزه بیش از ۸۰٪ مردم ایران زیر خط فقر زندگی می‌کنند. در واقع بیش از ۸۰٪ مردم ایران در گرسنگی مزمن و ناامنی بهداشتی قرار دارند. این شرایط باعث گسترش وسیع نارسائی‌های دیگر از قبیل اعتیاد و فحشا میگردد. قربانیان این شرایط با تور سازمان‌های مافیاهائی صید می‌شوند که دولت مردان جمهوری اسلامی در رأس آنها قرار دارند.

یکی از علل فروش فرزند به ویژه دختر بچه‌ها، فروش اعضای سالم بدن مثل کلیه، متلاشی شدن خانواده‌ها، گسترش فلاکتبار گرایشات هولناک جنسی و جنایات جنسی، فقر و گرسنگی است.

هنگامی که سبد معیشت زحمتکشان جامعه کوچک و کوچکتر میشود، عرضه وجود دارد ولی تقاضا نقصان می‌یابد، در این شرایط ورشکستگی کارگاه‌ها و کارخانه‌های تولیدی و بیکار سازی‌های میلیونی حادث میگردد که این خود به فقر مرگبار عمومی منتهی میشود. این دایره شیطانی، ناشی از ساختار سرمایه‌داری‌ست. ناشی از سودپرستی و کوته بینی سرمایه‌داران به لحاظ ایدئولوژیک و سیاسی است.

در عین حال، فقر تمام ارزش‌های متعالی انسان‌ها، روابط سالم و تعاملات اجتماعی، روحیه شاد و مثبت به زندگی را از بین می‌برد و جامعه را لب پرتگاه سقوط قرار می‌دهد.

طبقه کارگر باید برای زدودن فقر، سرمایه‌داری را بزداید. برای یافتن کرامت طبقاتی خویش باید سوسیالیسم را بر پا دارد و برای حفظ این کرامت باید دیکتاتوری پرولتاریا را علیه استثمارگران سرنگون شده سازمان دهد. 

 

در نشریه کمون از نظم کمونیستی

سرود انترناسیونال

1mai
 حزب کمونیست راستین ایران را در پیوند با طبقه کارگر ایجاد کنیم

سرود بلاچاو

در صورت توافق با خط مشی نظم کمونیستی

در انتشار آن بکوشید

بیانات موجز

سیمون دوبووار

زیرکانه ترین راه برای تسلط بر هر جامعه‌ای تحقیر و محدود کردن زنان آن جامعه است. زیرا زنان اسیر... دیگر قادر نخواهند بود انسان‌هائی آگاه و آزادیخواه پرورش دهند

افلاطون

هیچ کس به اندازه کسی که حقیقت را میگوید مورد تنفر واقع نمی‌شود

دستایوفسکی

آزادی برای همه ملت‌ها سقف دارد. سقف آزادی رابطه مستقیم با قامت فکری مردمان دارد. در جامعه‌ای که قامت تفکر و همت مردم کوتاه باشد،دسقف آزادی هم به همان نسبت کوتاه میشود. تقتی سقف آزادی کوتاه باشد، آدم‌های بزرگ سرشان آنقدر به سقف می‌خورد که حذف میشوند. آدم‌های کوتاه اما راحت جولان میدهند. بعضی از آدم‌های بزرگ هم برای تقا، آنقدر سرشان را خم می‌کنند که کوتوله می‌شوند و سقف پائین و پائین‌تر می‌آید و مردم بیشتر و بیشتر قوذ می‌کنند، تا این که تا کمدر خم می‌شوند و دیگر نمی‌توانند قد راست کنند.

نیچه

آنچه را که محمد به عنوان دین و آئین به پیروان خود داده است و به جهانیان پیشکش نموده است، اگر نام دین بر آن نمی‌گذاشتند، آدمی چنین می‌پنداشت که این گفتار مشتی مردم جنگلی است که به شهر نشین‌ها پیشنهاد کرده‌اند. زیرا دین که نمی‌تواند چنین خشن و دور از انسانیت باشد. دینی که پر از فرمان کشتن و بریدن دست و پا و ربودن و تصاحب زنان مردم باشد و یا دستور چاپیدن دارایی و هستی مردم را بدهد، دین نیست، بلکه فرمان نابودی اندیشه و روان و کالبد است. من دینی به این بیدادگری و ستم پیشگی ندیده‌ام. راست است که این دین از بیابان آمده و بنابراین درخور همان بیابان نشین‌هاست و جائی در میان مردم متمدن ندارد و نمی‌تواند داشته باشد.

Joomla Accordion
Go to top

خود را سازمان دهیم!