نامه رسول بداقی معلم زندانی از زندان اوین برای توماج صالحی

زنده ‌باد هنر،
زنده‌ باد ایستادگی،
زنده ‌باد اندیشه زنده‌ باد هنر ایستادگی در میدان اندیشه،
زنده باد توماج توماجِ دلاور،
سالهاست دریچه‌ای به روی اندیشه ی من باز شده، اندیشه‌ای که هیچ میز و نیمکت و تخته سیاهی ندارد، و آن آموزگاری اراده‌هاست . آموزگاری باورهای انسانی، آموزگاریِ ارزشی به نام بی ارزشی باورهای کور”.  بی ارزشیِ برتری جویی، تکبر، خودستایی، خودکامگی، بدتر از همه بی ارزشیِ تقلید و مداحی، برای شکم بارگی و مداحی برای نان”. توماجِ دلاور، بسیار دیده ام، دانش آموزانی که معلم، معلمان خود بوده‌اند. در میان شاگردان خود آموزگاران بسیاری دیده‌ام که نه با زبان، نه با کتاب، نه با فیلم و نمایش، بلکه با نگاه، با نظم، با عزت نفس، با اراده، حتی با اشک، به هزاران شیوه آموزگارم بودند. اما تو بدون تخته سیاه، بدون مدرسه و میز و نیمکت، آموزگار اراده بوده‌ای، برای من و برای هزاران آدم باانصاف. 
توماجِ  عزیز سرزمین ما هنوز پرورش دهنده انسان‌های آزاده‌ای مانند؛ گاندی، نلسون‌ ماندلا، بی‌بی مریم، ژاندارک، ستارخان، مصدق، چگوارا، مارتین‌ لوترکینگ، کالوین، سارتر، فرخی یزدی، سرداراسعد، میرزا رضا، کاوه آهنگر و میلیون‌ها آزاده جان برکف است، که مرگ را به بردگی ترجیح می‌دهند. دیر نیست روزی که ابرهای سیاه خودکامگی، از آسمان ایران زدوده شود. همزاد توفان، پنجه در پنجه این بیدادیم در بزم ستم، حنجره تا حنجره فریادیم.
 
مبارزه برای آزادی کلیه زندانیان سیاسی را با مبارزه جهت سرنگونی رژیم سرمایه‌داری ایران همراه کنیم.

شیوه تفکر یک خرده بورژوا: غیبت کردن یکی از خصوصیات برجسته یک خرده بورژواست. او قادر است بنشینند و ده‌ها ساعت پشت سر یک نفر بد گوئی کنند ولی اگر کسی پشت سر او کمبودش را بیان کرد، تا ابد در ذهن‌اش از او انتقام می‌گیرد.