هشت مارس روز جهانی زن گرامی باد

هشت مارس ۲۰۲۶ در شرایطی توسط زنان و مردان زحمتکش و مترقی برگزار شده که دو عامل مخرب توسط ساختار جهانی امپریالیسم تقویت گشته است: ۱- دامن زدن به آشوب و تلاش برای  برقراری نظم جهانی فراقانونی ۲- تلاش برای به پشت صحنه راندن امواج انقلابی مردم علیه دولت‌های سرمایه‌داری و تقویت ایده تکیه به منجی قدرتمند خارجی. ما این روند را در روزهای اخیر در مورد کشور خودمان با تمام وجود تجربه کرده‌ایم.

نظام امپریالیستی در شرایط رشد فاشیسم و تقویت گرایشات فوق، تلاش می‌کند بحران‌های تشدید شونده خود را بر دوش مردم جهان به ویژه زنان تحمیل نماید. حلقه اساسی این زنجیر اسارت کار مساوی با مردان و مزد کمتر از آنهاست. این ستم بر زنان طبقات فوقانی جامعه کمتر و غیر محسوس‌تر اعمال می‌شود. ولی بر زنان کارگر و زحمتکش فشار خرد کننده مضاعفی دارد.

ستم بر زنان نه فقط اقتصادی بلکه سیاسی، خانوادگی، جنسی و جانی‌ست. بمباران‌های اسرائیل به غزه و امروزه در ایران، اکثر زنان و کودکان را هدف گرفته است. در کشور "متمدن" انگلستان «در سال ۲۰۲۰ حدود ۵۳۰۰۰ تجاوز به پلیس گزارش شده است؛ از این ۵۳۰۰۰ گزارش تنها ۶۰ نفر از متجاوزین بازداشت شدند و از این ۶۰ نفر بازداشتی تنها ۱۲ نفرشان دادگاهی شدند که از میان این ۱۲ نفر فقط ۳ نفرشان مجرم شناخته شدند.» (سایت ۸ مارس)

با بحران روزافزون اقتصادی، سیاسی و فرهنگی ساختار سرمایه‌داری، تعداد مجرمین و متجاوزین به زنان از ظرفیت زندان‌ها فرا می‌رود. مجرمین کهنه کار زندانی را آزاد می‌کنند تا جا برای زندانیان و مجرمین جدید باز شود. این روند زنان را هر روز با خطر بیشتر و نا امنی گسترده‌تری روبه رو می‌سازد.

در ساختار سیستم جهانی سرمایه‌داری ستم بر زن ذاتی و نهادینه است. زنان برای رهائی از ستم و ستم مضاعف باید خود را برای گذار از این سیستم فاسد و انگل سازماندهی کنند.

در ایران روز جهانی زن، ۸ مارس ۲۰۲۶، در متن قتل عام ۴۰ هزار از مردم این کشور که نیمی از آن را زنان و کودکان تشکیل می‌دادند و ادامه قتل عام مردم توسط نیروهای آمریکائی و اسرائیلی برگزار گردیده است. لذا اکثریت مطلق زنان و مردان این کشور در اندوه و خشمی عظیم علیه نظام سرمایه‌داری – فاشیستی حاکم و دخالت‌های نظامی خونبار امپریالیسم به سر می‌برند. امواج کوبنده مبارزات زنان و مردان به جان آمده نزدیک می‌شود.

زندان‌های ایران انباشته از زنان مبارز و جان برکفی است که برای آینده بهتر نمی‌جنگند بلکه برای زنده ماند خود و خانواده‌شان می‌جنگند. برخی از این زنان زندانی در شرایط طاقت فرسای سلول‌های ۲^x۲ متری قبر مانند برای روزها و هفته‌ها به بند کشیده می‌شوند، جسمشان فرسود می‌گردد ولی اراده‌شان رژیم حاکم را می‌لرزاند.

اکثریت مردم مبارز ایران و زنان پیشقراول‌اش رژیم منحوس سرمایه‌داری جمهوری اسلامی  را سرنگون خواهد کرد و دستان خون آلود امپریالیسم آمریکا و اسرائیل را از این کشور قطع خواهد نمود.

آن روز دور نیست. خود را برای امواج خروشان مبارزات آینده مردم با حماسه آفرینی زنان آماده کنیم.

پیروزی انقلاب بدون شرکت وسیع زنان یک توهم است.

زنده باد سوسیالیسم